سرکار خانم «فاطمه کهربايي» در وبلاگ «چشم‌انداز» مطلبي با عنوان «بهترين سردبيري که من مي‌شناسم» نوشته‌اند:
اهل صداقت است. بين قول و عمل اش تناقضي وجود ندارد. اگر چه بدگويي كردن در غياب كسي ،جزء بديهيات در امر روزنامه نگاري است، اما او در اين مورد اهل خطر كردن نيست.

حوزه ي مذكور از زير شاخه هاي رشته ي ارتباطات است؛ اما فعالان اين حوزه در برقرار كردن ارتباطي سالم ،با يك ديگر دچار مشكل اند .به طوري كه اگر يك خانم و آقاي هم كار را ببيني،يا بايد جانب طهارت خيال را رعايت كني ويقين كني خاهر وبرادراند ويا اين كه باور كني اهل مسامحه اند و...

اما او بايد و نبايد هاي احكام اسلامي را مي شناسد .به مجرد اين كه اقتضاي شغل اش است مجوزي براي تسامح در رعايت امور ديني اش صادر نمي كند.كيفيت وكميت رفتاراش را بر اساس ضرورت ها تنظيم مي كند و حضوراش آن گونه است كه سلامت رواني خود و ديگران را به خطر نمي اندازد.

ممكن است با كسي مخالفت كند،ولي او را ناديده نمي گيرد.با وجود اين كه اين شغل به گونه اي با تجسس در امور درآميخته است،اما او تجسس در مسائل شخصي ديگران را جايز نمي داند.بيان شيوايي دارد اما حراف نيست.بنا به ضرورت سخن مي گويد وآن همه براي مخاطب خود ارزش قائل است كه هميشه بهترين الفاظ را در قالب بهترين جمله ها به او ارائه مي دهد.

اگرچه غالب سردبيران با نام اختيارات سردبيري بيش ترين اعمال نظر ها را در مطالب مي كنند اما او اين گونه نيست.مطالب را بي هبچ دخل و تصرفي چاپ مي كند حتا اگر با محتويات آن ها موافق نباشد و مضمون آن ها با ديدگاه هاي شخصي اش تعارض داشته باشد . با سانسور مخالف است؛ حتا در ارتباط با جنجالي ترين مطلب ها. مگر در شرايطي كه به مقدسات توهين شده باشد.

بيش ترين حمايت معنوي را از خبرنگاران اش مي كند. به طوري كه براي آن ها تعيين تكليف نمي كند واين فرصت را به آن ها مي دهد تا خودشان قضايا را درك كنند، بدون اين كه اوهيچ پيش زمينه ي ذهني براي آن ها ايجاد كرده باشد.خودش را به كسي تحميل نمي كند و اصرار ندارد ديگران او را باور كنند.

او اين همه را در سايه ي تقرب به دين و تقوا به دست آورده است. وقتي با او آشنا شدم او فقط 23 سال داشت.محمد سرشار بهترين سردبيري است كه من مي شناسم.

توفيق، رفيق راه اش باد.
http://www.visore.blogfa.com/cat-16.aspx