وقتي که مجموعه داستان «توت‌فرنگي‌هاي روي ديوار» را براي چاپ تحويل داده بودم، هر لحظه منتظر بودم داستان کوتاه «مردي که خوابهايش را در جيبش گذاشته بود» را حذف کنند. چرا که اين داستان يک روايت کاملا سياسي و پر گوشه و کنايه به 16 سال دوران سازندگي و اصلاحات است.
اشاره‌ها به «سر بزرگ» که دهانش بوي «نفت» مي‌دهد و حمايت «سر عينکي» که «کلمه» مي‌خورد و مي‌بلعد؛ يا «سرهايي كه از پنجره‌هاي اتوبوس بيرون زده بود و يكي زمينها را مي‌خورد و يكي از دهانش خودرو بيرون مي‌ريخت و يكي هواپيماها را مي‌ليسيد و هركسي كه مي‌خواست سفره‌اي پهن كند ، بايد يكي از سرها را ميهمانِ خودش مي‌كرد»؛ يا «يكي از سرهاي راننده كه جيب جوانها را مي‌مكيد و از نفسهايش دانشگاه درست مي‌شد» همه اشاره‌هايي هستند که آشنايان با عالم سياست زود مرجع ضميرشان را پيدا مي‌کنند.

ماجراي اين داستان چيزي جز روايت پيروزي بزرگ و غريب سوم تير نيست. حماسه‌اي که کشورهاي مستقل جهان بيش از خود ما، عظمت آن را دريافته‌اند.

پيشنهاد مي‌کنم که براي سوم تير امسال، اين اولين داستان کوتاه دولت دکتر احمدي‌نژاد را بخوانيد. پر است از خاطره و شادي و اميد.
متن کامل داستان کوتاه «مردي که خوابهايش را در جيبش گذاشته بود»

جناب ارمينه در وبلاگشان مفصلا درباره مطلب «اين 24 وبلاگ‌نويس اصولگرا» نوشته‌اند:
ن.صالح یکی از نویسندگان وبلاگ حزب الهی؟! در پست پیشین کامنتی با این مضمون مرقوم فرموده بودند:"بابا اصولگرا...! بابا مشهور...! مهم! وصل! وصل! وصل ..." و بعد ادرسی را در ذیل اون گذاشته بودند ( + و برای دیدن یک منبع دیگر به زبان انگلیسی + ) .

ماجرا از این قراراست که محمد سرشار در یکی از پستهای اخیر وبلاگش اورده: " بی بی سی، به بهانه سفر دکتر احمدی نژاد به نیویورک برای دفاع از حق ایران در بهره برداری از انرژی صلح آمیز هسته ای، به صف آرایی اصولگرایان و اصلاح طلبان در عالم وبلاگ نویسی پرداخته است. به گزارش بی بی سی، 25 اصلاح طلب مشهور در دنیای اینترنت وبلاگ نویسی می کنند که عبارتند از: حسین مرعشی، عباس عبدی، محمدعلی ابطحی، محمدجواد روح، نیک آهنگ کوثر، نویسنده وبلاگ حاجی واشنگتن، اکبر منتجبی، علی پیرحسینلو، مهدی محسنی، جمیله کدیور، عطاء الله مهاجرانی، امید معماریان، حنیف مزروعی، مصطفی معین، آزاده پورزند، مصطفی تاجزاده، علی مزروعی، پرستو دوکوهگی، فهیمه خضر حیدری، مهدی جامی، کریم ارغنده پور، رضا نصری، وحید پوراستاد، سعید پیوندی، نازلی کموری...(چهره های مطرح سیاسی).

اما 1- 25 وبلاگ نویس اصولگرا که در عالم اینترنت جبهه مقابل را تشکیل داده اند، و برعکس اصلاح طلب ها اکثرا چهره های جوان و تقریبا غیر مطرح در عالم سیاست هستند عبارتند از: رضا احمدی، حسین مرعشی(این یک مورد را از خود نمی دانیم رسما)، طرفداران احمدی نژاد، ارمینه، عملیات، بزمانه، ابوذر منتظر قائم، مجید بذرافکن، محمد سرشار، حامد طالبی، شاهراه عدالت، حسام ایپکچی، بهمن عزیزی، هلوع، فاطمه رجبی، کامران نجف زاده، محمد مسیح مهدوی، محمد حسن روزی طلب، مجمع وبلاگ نویسان مسلمان، محمد جواد مزارعی، محمد جواد شاهرودی، نفیسه دوست، محمدرضا منتظر قائم، نسل خمینی.(به غیر از اون یکی ظاهرا بقیه همون تروریست های معروف ایرانند!)"

اما دوستان بی بی سی باید بدانند که تعداد تروریست های ایرانی به این 24 مورد ختم نمی شود ، دوستان اگر مایلند امار جدی از میزان تروریستهای وطنی بگیرند می توانند از ستون پیوند های ارمینه شروع کنند بر روی هر گزینه که کلیک شود وبلاگی باز می شود که به همین میزان پیوند در ستون پیوندهای ان وبلاگ نیز وجود دارد که اگر بر روی هر یک از ان پیوند ها نیز کلیک شود وضعیت مشابهی پیش می اید که گویا اخر الامر باید 6-7 صفر ناقابل دیگر جلوی این عدد 24 اضافه کرد تا امار دقیقتری از وبلاگ های تروریستی مشخص شود.

(با تشکر از ف.ن.صالح)

تبصره1: بعضی وبلاگها دارای چند نویسنده می باشند که این امر نباید از چشم امارگیران دور بماند به عنوان مثال وبلاگ درپیت حزب الهی () ۴ تروریست را در دل خود جای داده است و از همه مهمتر وبلاگ تروریست پرور دفاع مقدس که نویسندگانش به همت دوستان از تعداد انگشتان دست هم فراتر رفته است.

تبصره 2: امارگیران محترم روی حاجی صاحب وبلاگ "پله پله تا ملاقات خدا" به دلیل سابقه همکاری با ساواک و روی باران صاحب وبلاگ " یادداشت های جیرجیرک" به دلیل ابتلا به خالی بندی مزمن حساب نکنند اما بر روی سایر دوستان حتی جسد زنده ، اکینا نیوز و قرار شبانه می توانند حساب باز کنند.

اضافات:

-سید محمد عزیز بعد از پاسخ مثبت به ابراز احساسات خواهر دینی به ابراز احساسات خواهران اجنبی هم پاسخ مثبت دادند (+) به قول حسین پناهی اگه ایشان معلم کلاس اولشان را ببیند باید منتظر چه صحنه ای بود؟!

-

بعد از اعلام اسامی اعلام شده توسط بی بی سی و انتشار ان در ارمینه به نقل از تردید... بسیاری خواهان پیوستن به این گروه شده اند ضمن تو ضیح انکه همه ی عزیزان بصورت بالقوه شامل این گروه تروریستی هستن البته بجز حاجی و باران به دلایل فوق الذکر این اسامی نیز به درخواست دوستان اضافه می شود دیگر تقاضا نفرمایید پست طولانی میشود شما هم در میان هستید جزو همان صفر ها...

دانشطلب رو از لجش اضافه می کنم تا چشش دراد اضافه کنید: دانشطلب . علیرضا از جوانان عدالتخواه . خلوت انس
http://www.ermineh.blogfa.com/post-46.aspx

دوست عزيزم مجيد عزيزي در پايگاه «راوي» درباره داستان کوتاه «حلزونهاي خانه به دوش» نوشته‌اند و به آن لينک داده‌اند: «داستان جالبي از محمد سرشار (فرزند خلف رضا رهگذر خودمان) كه هر چند كمي قديمي است اماخواندنش براي علاقمندان به راوي بزرگ فتح ضروري به نظر مي رسد.»
http://www.raavy.com/fa/linkdump/

دوره هفتم مجلس شورای اسلامی و دولت نهم روابط ترش و شیرینی داشته اند. اما فرموده های حضرت آقا در دیدار روز سه شنبه مجلسیان اشاره تلویحی ای به بعضی اقدامات نادرست مجلس بود:
«حضرت آيت الله خامنه اي با تأكيد بر اينكه نمايندگان بايد در اظهارات خود دقت لازم راداشته باشند تا پيام غلط به دشمن داده نشود، در نظر گرفتن برخي ملاحظات را در بررسي مسائل، ضروري خواندند و افزودند: نبايد در پي مسائلي رفت كه مخالفت آن با قانون اساسي از ابتدا مشخص است زيرا اين گونه مسائل موجب تضييع وقت مجلس مي شود همچنين وقت مجلس نبايد صرف برخي جزئيات مسائل اجرايي شود.»
اشاره حضرت آقا آنقدر صریح هست که جای اما و اگر نداشته باشد. رای مجلس به افزایش عمر خود و کاهش عمر دولت ـ که مخالف صریح قانون اساسی بود ـ و اصرار بر این مصوبه علی رغم مخالفت شورای نگهبان قانون اساسی به امید همراهی مجمع تشخیص مصلحت نظام، تصویب قانون برای تعیین ساعت شروع به کار بانکها، کشمکش بر سر تغییر ساعت رسمی کشور و مواردی شبیه اینها، از نقاط تاریک عملکرد مجلس هفتم است.
هرچند که رییس مجلس و افرادی همچون دکتر زاکانی، مخالفت خود با چنین کارهایی را صریحا اعلام کرده اند اما بدنه مجلسی که به اصولگرایی مشهور است، اشتباهات به این فاحشی را مرتکب شده است.

شماره های 4 و 5 ماهنامه فرهنگی ، اجتماعی و دانشجویی " لیلی " به صاحب امتیازی فرهنگسرای دانشجو و مدیریت محمد سرشار منتشر شد.

به گزارش خبرنگار مهر، در این شماره از نشریه دانشجویی دخترانه " لیلی " مطالبی با عناوین "دیپلماسی آکتوریسی"، "طنزنامه اخذ وام دانشجویی" ، " گپی با راحله - دختر تازه مسلمان آمریکایی"، "ابتدای کربلا کجاست؟"، "پای درس رهبر"، "عکس ها راست می گویند"، "جستاری در زندگی و آثار پروین اعتصامی"، نگاهی به فیلم "تجارت جهانی" اثر الیور استون، مروری بر بیست و پنجمین جشنواره فیلم فجر، نقدهای کوتاهی بر فیلم های" اتوبوس شب"، "بچه های ابدی"، "مصائب دوشیزه"، "اخراجی ها" و... به چشم می خورد.

از مطالب بخش ادبی این مجله می توان به نقد داستان " لیدی ال " از رومن گاری، اشعاری از مرتضی امیری اسفندقه، یاسر هدایتی و علی داودی و آشنایی با سیمین دخت وحیدی و منیژه آرمین اشاره کرد.

شماره های 4 و 5 ماهنامه دانشجویی و فرهنگی " لیلی " در 88 صفحه با قیمت 300 تومان به مدیرمسئولی محمد سرشار و سردبیری انسیه زارعی و فاطمه شریفی منتشر شده است.
http://mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=494397

بی بی سی، به بهانه سفر دکتر احمدی نژاد به نیویورک برای دفاع از حق ایران در بهره برداری از انرژی صلح آمیز هسته ای، به صف آرایی اصولگرایان و اصلاح طلبان در عالم وبلاگ نویسی پرداخته است.
به گزارش بی بی سی، 25 اصلاح طلب مشهور در دنیای اینترنت وبلاگ نویسی می کنند که عبارتند از: حسین مرعشی، عباس عبدی، محمدعلی ابطحی، محمدجواد روح، نیک آهنگ کوثر، نویسنده وبلاگ حاجی واشنگتن، اکبر منتجبی، علی پیرحسینلو، مهدی محسنی، جمیله کدیور، عطاء الله مهاجرانی، امید معماریان، حنیف مزروعی، مصطفی معین، آزاده پورزند، مصطفی تاجزاده، علی مزروعی، پرستو دوکوهگی، فهیمه خضر حیدری، مهدی جامی، کریم ارغنده پور، رضا نصری، وحید پوراستاد، سعید پیوندی، نازلی کموری.
اما 25 وبلاگ نویس
اصولگرا که در عالم اینترنت جبهه مقابل را تشکیل داده اند، عبارتند از: رضا احمدی، حسین مرعشی، طرفداران احمدی نژاد، ارمینه، عملیات، بزم، ابوذر منتظر قائم، مجید بذرافکن، محمد سرشار، حامد طالبی، شاهراه عدالت، حسام ایپکچی، بهمن عزیزی، هالوئا، فاطمه رجبی، کامران نجف زاده، محمد مسیح مهدوی، محمد حسن روزی طلب، مجمع وبلاگ نویسان مسلمان، محمد جواد مزارعی، محمد جواد شاهرودی، نفیسه دوست، محمدرضا منتظر قائم، نسل خمینی.
***
اصل متن انگلیسی به شرح ذیل است:

داشتم وبگردی (همان ولگردی اینترنتی است!) می کردم که دیدم روزنامه «راه نجات» عینا مطلب من درباره خانم هریت بیچر استو نویسنده رمان کلبه عمو تام را برداشته و منتشر کرده است. البته انصاف را رعایت کرده بود و نشانی این پایگاه را پایین مقاله زده بود.
روزنامه راه نجات یک روزنامه عصر است که در کابل منتشر می شود و صاحب امتیاز آن سید حسین عالمی بلخی و مدیر مسئولش، محمد عالمی است. دبیر بخش ادب و هنر روزنامه هم آقای محمد تقی اخلاقی است.
نشانی روزنامه راه نجات هم این است: كابل، دهبوري، چهار راهی شهید، به طرف چوک دهبوری.
اگر گذارتان به آن طرفها افتاد، به این دوستان سلام بنده را برسانید.

آقای عبدالعلی دستغیب نقدی بر مجموعه داستان «توت فرنگی های روی دیوار» بنده نوشته اند که در شماره اخیر ماهنامه ادبیات داستانی منتشر شده است.
پس از نقد ایشان هم، داستان «مردی که خوابهایش را در جیبش گذاشته بود» را چاپ کرده اند که از کاملا مشخص است از دست آقای بنیانیان در رفته است! چرا که مشی ایشان نشان داده انتقادهای خفیفتر از این را نسبت به شانزده سال سازندگی و اصلاحات برنتابیده اند. چه برسد به داستانی چنین سیاسی که نسبت به جریان هاشمی ها و خاتمی ها، شمشیر را از رو بسته است.
این داستان، روایتی کنایی از رقابت آقایان هاشمی رفسنجانی و محمود احمدی نژاد در انتخابات اخیر ریاست جمهوری است.
بگذریم!
آقای دستغیب داستانها را از جنس «داستان عقاید» دانسته اند و ضمن انتقاد از تک صدایی بودن مجموعه (بخوانید روح جستجوگری اسلام ناب) در مواردی تشویقم کرده اند .
باز هم بگذریم!
داستانهایی دارم که شخصیت اصلی همه آنها مادینه هستند! دخترکان و زنان نقشهای اصلی آن داستانها را بر دوش می کشند. وجهه غالب داستانها اجتماعی است و به غیر از دو تا، بقیه شان پر از رگه های طنز هستند.
گذاشته ام کار پایان نامه ام که تمام شد، دستی به سر و رویشان بکشم و منتشرشان کنم. اگر عمری باقی باشد و خداوند یاری کند و نظام وظیفه هم کچلمان نکند!
در کنار همه اینها، لک و لک کنان، تحقیقات یک رمان را هم آغاز کرده ام که به گونه ای در ژانر وحشت می گنجد. هرچند که به قول رضا امیرخانی، نباید در هیچ چارچوبی بگنجد!
ادبیات را دوست دارم. اگر پایان نامه و کار اجرایی و کار اجرایی و کار اجرایی بگذارند.

استقبال بی سابقه مردم از فیلم «اخراجیها» فرصت خوبی را به وجود آورده است که بنشینیم و درست فکر کنیم که نبض «فرهنگ عمومی» جامعه دست چه کسی است؟ شورای عالی انقلاب فرهنگی، سازمان صدا و سیما، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان تبلیغات اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، حوزه هنری و دهها نهاد ریز و درشت فرهنگی دیگر و یا مهران مدیری و بنیامین و فهیمه رحیمی و مهناز افشار؟
«فرهنگ عمومی» برآیند پیچیده ای از تاریخ، مذهب، جغرافیا و بسیاری عوامل دیگر است که کفهای روی آن را، تبهای فرهنگی زودگذری تشکیل می دهند که اتفاقا ـ علی رغم کم اهمیتتر بودن ـ بیشتر به چشم می آیند.
تکیه کلامهای پیر و جوان، ظاهر دختران و پسران و پیامهای کوتاه ـ که الگوریتم سنتی گسترش شایعه را مدرن کرده اند ـ و بسیاری از جزئیات این چنین، از این گونه هستند.
این درحالی است که موهای مدل آناناسی یک جوان بیشتر ما را از آینده فرهنگی جامعه ترسان می کند تا شلوغی بی سابقه خیابانهای تهران در شب ولنتاین. و از همین دست است میزان هراسمان از هرج و مرج چهارشنبه سوری نسبت به انتشار روزمره فیلمهایی از حریم خصوصی دختران و زنان جامعه مان.
«اخراجیها» فیلم خوبی بود. (حرف آخرم را همین ابتدا می گویم تا تکلیفمان باهم روشن باشد.) هم خنده هایش به جا بود و هم صحنه های جدی و تاثیرگذارش. ده نمکی از پس تحول تدریجی شخصیتها هم برآمده بود. هرچند که آخر فیلم نامه را می شد خیلی بهتر از آب درآورد. (که البته این هم به پای فیلم اولی بودنش باید گذاشته می شد.)
اخراجیها فیلم خوبی بود چون دشمنان بدی داشت! من وقتی دیدم که سینمایی نویس های «همشهری جوان» ـ که عاشق سینه چاک سینمای لمپنی قبل انقلاب هستند ـ چنین تیغ بر سر و روی ده نمکی و هر که همراهش بود، کشیده اند؛ و از آن طرف مردم پشت در سینماها صف ایستاده اند، پیش خودم خندیدم: از این اراده الهی بر عزت بخشیدن به ده نمکی و از این تلاشهای کودکانه برای ذلیل کردنش.

امروز شهر تهران به شدت کمبود مدیران فرهنگی را احساس می کرد.
درست در شرایطی که طرح مبارزه با ناامنی اجتماعی در حال اجراست و مجلس به افزایش عمر خودش رای داده و بازتاب با بی پروایی تمام رییس جمهور را با قذافی مقایسه کرده است و هزار اتفاق فرهنگی و غیر فرهنگی دیگر؛ مدیران سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران به مشهد مقدس رفته اند تا ضمن تجدید عهد با ولایت شهردار محترم تهران، برنامه های سال 86 سازمان را بالا و پایین کنند و یک اتفاق بزرگ فرهنگی را رقم بزنند.
دلم هوای حرم امام رضا (ع) را کرده و چندین ماه است توفیق زیارت پیدا نکرده ام.
آخر این هفته باید در دو آزمون دکترا شرکت کنم و این دو روز، به اندازه هشت سال گذشته جزوه حقوقی خوانده ام!
تازه فرصت کرده ام خیلی
از درسهایی را که در هشت سال گذشته نخوانده بودم و با توکل امتحان داده بودم؛ دقیق بخوانم و به ظرایف حقوقی آشناتر بشوم!
از شنبه هم باید بیفتم روی دور پایان نامه نویسی و این شاهکار بی بدیلم را که بعدها پدر علم حقوق ارتباطات خواهد شد؛ تقدیم جامعه حقوقی کنم!
ببخشید که خسته ام و مغزم از ورود یکباره این همه داده، فرسوده است!
دعایم کنید که مثل سال پیش ...
رهایش کنید.
التماس دعا