سفر تفریحی به خارج کشور، حرام است
برادر عزیزم جناب آقای مجتبی جاویدی، لطف میکنند و هر چند روز، قطعهاي از بيانات رهبر معظم انقلاب اسلامي (يا به قول خارجيها امام خامنهاي) را براي بنده و گروهي ديگر ايميل ميکنند.
مدتي پيش، يکي از ايميلهاي ايشان، مرا شگفتزده و ناراحت کرد. شگفتزده از اينکه اين فرموده مهم رهبرم را نشنيده بودم و ناراحت از اينکه چرا اينقدر با تاخير با آن مواجه شدهام.
در هر حال، اين نوشته، مديون جناب جاويدي است و از ايشان متشکرم.
حضرت آقا معمولاً در حوالي ايام شهادت اميرالمؤمنان(ع)، نماز جمعه را اقامه ميفرمايند. در چهارم دي ماه 1377، يعني 13 سال پيش، ايشان در خطبه دوم نمازجمعه، براي چندمين بار از اتکاي کشور به درآمد نفتي گلايه ميکنند. در آن دوران ـ تا آنجا که يادم هست ـ قيمت نفت پايين آمده بود و دولت آقاي سيد محمد خاتمي، دچار مشکلات درآمدي شده بود.
در ادامه ايشان ميفرمايند:
«نمىشود وقتى درآمد كم است، كسانى كه زياد خرج مىكردند، مثل وقتى كه درآمد زياد است خرج كنند؛ اين را بايد بفهمند. لذا خطاب من در درجه اوّل متوجّه كسانى است كه متمكّنين به كشورند؛ دستشان به دهانشان مىرسد و مىتوانند خرج كنند؛ مىتوانند گوشت، مواد غذايى، امكانات زندگى، محصولات مدرن، انواع و اقسام وسايل برقى و ماشينهاى گرانقيمت تهيه كنند. «چو دخلت نيست، خرج آهستهتر كن». نگو من دخل دارم؛ اينجا دخل شخصى ملاك نيست؛ دخل كشور ملاك است. وقتى كه يك ملت مقدارى درآمدش كم مىشود، بايد ملاحظه كنند. ما هر وقت به مردم گفتيم اسراف نكنيد، اكثريت مردم - كه طبقات متوسط هستند - گوش مىكنند و اسراف هم نمىكنند؛ ليكن آن كسانى كه بايد گوش كنند - يعنى متمكّنين و ثروتمندان كه بسيارى از موارد، اسراف هم در بين آنهاست - كمتر گوششان بدهكار است. من حالا خطابم به آنهاست. لازم است كه به مسأله قناعت - به معناى اسراف نكردن - اهميت دهند. اسراف نكردن در مواد غذايى؛ چقدر مواد غذايى زايد دور ريخته مىشود! حتّى اسراف نكردن در مواد دارويى؛ چقدر مواد دارويى غير لازم خريده مىشود و به خانهها برده مىشود و بدون مصرف باقى مىماند! مواد اوّليه و يا خود دارو را بايد از خارج بخرند و بياورند، يا در داخل بايد با زحمت درست كنند. اينها ثروت و سرمايه مملكت است و از دست مىرود.
كسانى هستند كه حتى در كارهاى تفنّنى و تفريحىِ خودشان هم اسراف مىكنند. مثلاً به خارج از كشور مسافرت مىكنند. چرا؟! فرض كنيد خانوادهاى هستند كه مايلند مسافرتى بكنند، تفريح و تفرّجى بكنند؛ چرا به خارج از كشور مىروند و تفرّج مىكنند؟! در اين كشور به اين بزرگى، خيليها همين تفريح و تفرّج را هم نمىتوانند بكنند. بعضيها تا دستشان به دهانشان مىرسد، براى تفريح و تفرّجِ خودشان يا خانوادههايشان، به فلان كشور خارجى - كه حالا نمىخواهم اسم بياوريم - مىروند. اينها اسراف قطعى است؛ اينها همان اسرافى است كه حرام است. زيادهروى يعنى اين. زيادهروى، وقت به وقت و زمان به زمان تفاوت مىكند؛ در امر لباس، در امر مسائل زندگى، در اتومبيلهاى گرانقيمت. پس، خطاب اوّل ما به كسانى است كه متمكّنند و امكاناتى دارند و مىتوانند خرج كنند. به آنها عرض مىكنيم كه كمتر خرج كنيد؛ ملاحظه كنيد و اسراف نكنيد.»
متن کامل اين بيانات را ميتوانيد در اين نشاني بخوانيد.
شايد برخي بگويند اين حرمت سفر تفريحي به خارج کشور، مقيد به دوران کمدرآمدي حکومت اسلامي است. اين تشکيک در بقاي حرمت، از عهده بنده خارج است و زحمتش بر دوش کساني است که يا مجتهدند و يا به حضرت آقا دسترسي دارند و ميتوانند بقاي حرمت را استفتا کنند.
