« اين روزها ... | صفحه اصلی | از دستان کوچک ۳۶۰۰۰ دانش‌آموز شهيد ـ روزنامه قدس »

به کجا مي رويم؟

۱۶ مهر ۱۳۸۸

ما در کاشانه‌اي زندگي مي‌کنيم که هرچند زير صد متر مساحت دارد اما به نسبت متوسط جامعه، خانه بزرگي براي خانواده سه نفره ما محسوب مي‌شود. کف خانه ما به جاي سنگ و سراميک با موکت فرش شده؛ آشپزخانه‌اي معمولي دارد؛ گچ‌بري و هالوژن و سرويس بهداشتي فرنگي و شومينه و آيفون تصويري هم ندارد.
امروز گذارم به چند بنگاه معاملات ملکي افتاد تا به نمايندگي از صاحب‌خانه، اين کاشانه را براي رهن و اجاره بگذارم. يکي از بنگاه‌دارها دوستانه به من مي‌گفت که «خانه ضعيفي است» و به راحتي مستاجر پيدا نمي‌کند. ديگري مؤدبانه‌تر، نداشتن کف سراميک و آشپزخانه باز (اپن) و سرويس فرنگي و آيفون تصويري و ... را باعث پايين آمدن قيمت اعلام کرد و ....
محله ما، شهرک شهيد محلاتي، محله تعاوني‌ساز متوسطي است. هر چند که برخي که دستشان به دهانشان مي‌رسيده؛ اين تغييرات را هم در خانه‌هايشان اعمال کرده‌اند. اما به طور کلي، اهالي آن از نظر اقتصادي، متوسط و متوسط رو به بالا هستند.
از سوي ديگر، من و همسرم بعد از هشت سال آشنايي و همسري، دوست داشته‌ايم که خانه بهتري داشته باشيم اما هيچگاه احساس نکرده‌ايم اين سبک زندگي ما، در سطح اقشار ضعيف جامعه است.
راستش را بخواهيد من امروز ترسيدم. ترسيدم که به عينه ديدم مسابقه رفاه و تجمل‌گرايي تا کجاها کشيده.
داشتن کف سراميک و آيفون تصويري و هالوژن و خيلي چيزهاي ديگر، از واجبات زندگي نيست اما لوازم اضافه‌اي است که قيمت تمام‌شده مسکن را بالا مي‌برد. و طبيعتاً اجاره چنين مسکني نيز بالاتر خواهد رفت. نتيجه نهايي اين ماجرا، فشار بيشتر براي کسب درآمد بيشتر خواهد بود که به راحتي و درصورت نبود تقوا ممکن است به درآمدهاي نامشروع نيز بينجامد.
در اين مسابقه رفاه‌زدگي، بعد از مسؤولان اجرايي‌اي که مبلغ و مروج آن بوده‌اند؛ صدا و سيما را مقصر مي‌دانم. رسانه ملي‌اي که ملي نيست و به قول آقاي وحيد جليلي، رسانه ميدان ولي‌عصر تا ميدان تجريش شهر تهران است. رسانه‌اي که با همين بي‌عدالتي رسانه‌اي خود، به عده‌اي اين توهم را خوراند که ايران تهران است و تهران، شمال آن.
آيا مسابقه رفاه‌طلبي و تجمل‌گرايي را پاياني هست؟

دنبالک

نشانی دنبالک برای این نوشته:
http://www.tardid.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/150

نظرات (۱۷)

بسم الله
سلام
از پائین شهرک که به سمت بالا بریم دقیقا سیر تجمل گرایی مشاهده میشه! حتی تو ظاهر ساختمون ها!
نمی دونم کم کاری ما چقدر تاثیر داشته و صد البته بیکاری صدا و سیما!
امام صادقی شدیم ما هم! البته شاگرد رسمی شما نیستیم! ولی دنبال داستان هاتون هستم!
التماس دعا
یا علی

كم لطفي نكن برادر! به بركت همين رسانه ملي است كه اسم "سرشار" قصه گو در كنار اسم هزاران داستان سراي ديگر خاك نمي خورد.

--------
سرشار: سلام برادر. قصه گويي يک کار است و داستان سرايي کار ديگر.

شهرک شهید محلاتی...
پس سپاهی هستی...!
یا یه چیزی شبیه به همین...

حداقل پس یه خورده درشت تر بنویس که بتونیم
کامل بخونیم و چشمون درد نگیره سردار...!
شوخی می کنما...!

-----------
سرشار: بنده افتخار پاسدار بودن را ندارم.

تجمل و رفاه طلبی را هرگز پایانی نیست.
----
مهدی یار رو کم و بیش می بینیم،
به داداش یوسف سلام برسانید! بعد از اردوی سال86 فقط یکبار دیدمشان!

با سلام

اهانت يهودي بودن احمدي نژاد! نيز توسط دشمنان مطرح شد ولي دشمنان بدانند که ما از اين مسائل زياد ديده ايم ، از اهانت مسلمان نبودن علي(ع) که شهيد محراب عبادت بود که علي در محراب چه مي کرد ؟ مگر علي نماز هم مي خواند؟! تا تکفير حضرت امام(ره) توسط برخي متحجرين بعلت تدريس فلسفه و...

و اينک احمدي نژاد اين شيعه واقعي علي و رهرو ثابت قدم امام (ره) ...

هرکه بامش بيش، برفش بيشتر

بسم الله
سلام

تجمل را همین رسانه ها ترویج می دهند و امروز من و شما مسولیم
جسارتا شما فرهنگی کاران بیشتر ....

ی ا ح ق م د د ن ا

باسلام
مطلبی در رابطه با عملکرد سایت کلوب "فضای مجازی ایرانیان" در وبلاگم گذاشته ام ممنون میشم نظر بدهید
http://abooozar.blogfa.com/post-946.aspx
کلوب لاگ من رو امروز مسدود کردند.اما با کمک دوستان بازسازیش کردیم.

معاملات ملکی ها خودشان نقش اول را در القای این فرهنگ بازی می کنند!
نترسید وحرفشان را جدی نگیرید
خانه شما این حسن را دارد که اهل پز اجاره اش نمی کنند!

با عرض سلام و احترام:
نمی دانم چه عرض کنم که خیلی ها را می بینم که در به اصطلاح خانه ای زندگی می کنند که دیوار هایش را با قوطی روغن ساخته اند...
خدا عاقبت ما را بخیر کند.
خدا خیرت دهد.
ایام به کام و التماس دعا

این که از اصوا اولیه خانه هست
الان دور جکوزی و وان ماساژور و اینهاست داداش
البته اینای که گفتم قبلا توی خونه های سطح بالا پیدا می شد ولی الان توی خونه های متوسط به بالا به راحتی یافت میشه البته بگذریم که شیراز ما یه جواری دیگه هست

چیزهایی نوشتم. بعد همه را پاک کردم که تف سر بالا بود. کاش ضرغامی شروط 5 سال پیش آقا را از یاد نمی برد. همین
موفق باشی

سهراب: در صمییت سیال فضا خش خشی می شنوی. کودکی می بینی. رفته از کاج بلندی بالا جوجه بردارد از لانه نور. و از او می پرسی. خانه دوست کجاست . ...

سلام
از صدا و سیما نگین که دلمون به اندازه کافی پره...
یه کلیپ گذاشتم برا دانلود. حتما سر بزنید

فاطمه:

نثرتان گیراست. حس تان هم گیراست. اما فسوس می خورم که در دام تعصب گرفتارید. کاش به عنوان یک جوا چشم تان را به عنوان واقعیت های جامعه نمی بستید و به جای اینکه تنها به فکر درد نجمل و لامپ هالوژن باشید، ریشه اصلی ظلم را می دیدید. البته تا وقتی در حصار شهرک شهید محلاتی زندگی می کنید و جز با همفکران خودتان حرف نمی زنید و منبع اطلاعات تان روزنامه کیهان است بعید است واقعیت هار ا ببینید. آقای سرشار! عینک تان را بردارید!

استاد شما که انقدر از تجمل بی زارید چرا در ظاهر خود انقدر وسواس دارید و همواره چون فردی که مورد تهاجم قرار گرفته دست بر سینه میگذارید و خود را می پوشید؟

برادر سرشار،
از دید خیلی‌ها من جمله مقام معظم رهبری این صدا و سیما، صدا و سیمای مطلوبیست. حجتش آن‌که اگر بی‌کفایتییی از جناب ضرغامی دیده می‌شد مسلما فرد عادلی مثل رهبر از سر تقصیراتش نمی‌گذشت. با این اوصاف یا اینی که شما ازش دم می‌زنید رفاه‌زدگی نیست (که بنظرم این‌طور است) یا رفاه‌زدگی بد نیست.

اگر فرصت داشتيد٬ کليک‌رنجه نماييد و يه سري هم به وبلاگ بنده بزنيد.
موفق باشيد.

ارسال نظر