سلام جناب آقاي امير
راستش را بخواهيد نظر شما را نفهميدم. 1ـ در کجاي اين نوشته اهانتي شده که شما احساس فرموده‌ايد بنده و حضرت پدر به خود حق مي‌دهيم آن را نسبت به ديگران روا بداريم؟
2ـ اينکه حضرت پدر در سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران هيچگونه پست و سمتي ندارند، چگونه در نظر شما دروغي جلوه کرده که در نهايت تقوا بيان شده؟ خواهش مي‌کنم اگر يک سمت از ايشان در مجموعه شهرداري تهران سراغ داريد، بفرماييد.
3ـ اگر به کل اين نوشته، معترضيد، اميدوارم به بنده اين حق را بدهيد که در برابر تهمتها، از خود حداقل دفاعي بنمايم. دفاعي که مشروع است و عقلايي و معروف.
موفق باشيد.

آقاي سرشار خجالت هم خوب چيزي است.
چرا فكر مي كنيد شما و حضرت پدر!حق داريد به همه توهين كنيد؟
"بنده نه هيچگاه خودم را زير سايه بزرگ ايشان پنهان کرده‌ام که بخواهم از اين حاشيه امن استفاده کنم و نه ايشان هيچگاه چنين حمايتي از بنده کرده‌اند.
چون تاريخ هميشه از چنين طعنه‌ها و تهمتهايي پر بوده است؛ قسمتي از مصاحبه حضرت پدر با روزنامه حزب الله را در تاريخ 19 شهريور 1386 نقل مي‌کنم."
...اين يكي...
"مجموعه‌ای كه در سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران حاكم شده است، اگر به خاطر من ایشان را منصوب كرده‌اند، چرا به خود من یك پست نداده‌اند؟"
اين هم دروغ حضرت پدر! كه در نهايت تقوا فرموده اند.

سلام
من، همان مصاحبه گر روزنامه حزب الله هستم و البته به نوعی دوست قدیمی شما. اگر وبلاگ آرمانشهر و همینطور وبلاگ «اخبار هفتگی ادبی» را به خاطر داشته باشید متوجه می شوید چه می گویم.
امیدوارم دقت داشته باشید که سئوال، سئوال است، نه نظر و قضاوت. من فقط در مقام پرسش بوده ام و دلیل ندارد چیزی را که در سئوال پرسیده ام، نظر شخصی ام باشد.

البته آقای احمد وند خودشان و خدایشان بهتر از هرکس دیگر می دانند که 90 در صد نوشته هایشان در مورد خبرگزاری شهر دروغ است.

به نام خدا.سلام.ابتدا تبریک به سبب «تردید» و نوشته ای که برپیشانی سایت گذاشته ای.پیش از این هم بارها پی تردید،اینجاآمده ام.
آنچه موجب شد این را بنویسم تکمله ای است که بر یادداشت قبلیت درباره «دلیل» استعفای کارکنان شهر گذاشته ای.این استعفا در اعتراض به زیر یا روی جایی قرار گرفتن نبود که اگر اینگونه بود می بایست در ابتدای شهریور که خبرگزاری زیرمجموعه روابط عمومی قرار گرفت این اتفاق می افتاد نه 60 روز بعد.مجموعه خبرگزاری بدون هیچ تنشی با این استدلال که تغییر در ساختار جزو اختیارات مدیران ارشد است این مساله را پذیرفتند هرچند که این تصمیم را به دلایل سازمانی و رسانه ای نادرست می دانستند.(در هیچ کدام از موارد مشابه مانند خبرگزاری مهر - سازمان تبلیغات - خبرگزاری ایسنا - جهاد دانشگاهی و ... رسانه های خبری از این دست که کاری فراتر از چاچوب سازمانی انجام می دهند زیرمجموعه روابط عمومی نهاد منتسب نیستند شاید برای آنکه الزمات کار رسانه ای با الزامات کار سازمانی متفاوت است. این دلایل را برای زعمای سازمان شرح داده ام لیکن ...)اما آنچه موجب استعفای همکاران شد بنابر متن استعفایشان این است :
« ناهماهنگی های گسترده در سیاست های کلی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران که تبعات آن طی چندماه گذشته بارها روند فعالیت خبرگزاری شهر را مختل و روزنامه نگاران شاغل در این مجموعه را باسردرگمی مواجه کرده است تا آنجا پیش رفته که عملا ادامه کار را برای امضاکنندگان نامه غیرممکن کرده است:
- سابقه فردی که در اقدامی عجیب به عنوان ناظر از سوی اداره کل روابط عمومی معرفی شد و این مهم برای نویسندگان نامه و شخص جنابعالی مشخص است.
- در خواست های متعدد برای دریافت بدیهی ترین امکانات برای فعالیت رسانه ای و عدم همکاری اداره کل روابط عمومی در برابر این درخواست ها
- تزلزل تصمصم گیری سیاست گذاران سازمان و جهت گیری اخیر آنان که بوی سیاسی کردن خبرگزاری فرهنگی شهر از آن به مشام می رسد.»
همچنانکه در بند نخست این استعفا نوشته شده« محور» استعفا، زیرمجموعه فلان جا بودن یا حتی عدم پرداخت 2 ماه دستمزد همکاران و راست گفتن و چپ نشستن روسا نبود .مساله اصلی تاریخ و جغرافیای فردی بود که با نامه فوری در ساعت 6 بعدازظهر به عنوان ناظر روابط عمومی معرفی شد:
« جناب آقای محمد آقازاده، مشاور رسانه ای اداره کل روابط عمومی
با سلام
به جنالعالی ماموریت داده می شود به عنوان ناظر ضمن حضور در خبرگزاری شهر روند فعالیت های این مجموعه را تا ابلاغ بعدی به طور منظم به اینجانب گزارش دهید.
مهدی توکلیان
رونوشت : مسعود احمدوند، مدیر عامل خبرگزاری شهر»
جناب سرشار برای بنده و برخی از همکاران پذیرفتنی نبود و نیست و ان شاءالله نخواهد بود کسی ناظر کارمان باشد که در مخرج مشترک مجموع فعالیت رسانه ای اش تناسبی بادلبستگی به انقلاب دیده نشود.این را پیش از آنکه به رسانه ها بکشیم به خود روسا گوشزد کردیم.گوش ندادند.لاجرم وقتی گوش هایشان نشنید باید پشت بلندگو می رفتیم . به « فارس » گفتیم که مورد وثوق آقایان هم باشد و شاید از آن زبان ، اشاره ما مقبول بیفتد.اما به جای اینکه مغزشان را به کار بیندازند باز به جای دیگری از اعضایشان تکیه کردندو با فشار خبر را از روی خروجی فارس برداشتند.مجبور شدم برای اینکه پای آن نامبرده به یک رسانه باز نشود( چون قطعا منظور از این ابلاغ نظارت بر کار خبری ما نبود چون رصد کردن کار یک خبرگزاری با توجه به خروجی آن امکانپذیر است و احتیاجی به حضور و ابلاغ رسمی و رونوشت و از این دست کارها و برخی کارهای دیگر نیست . استنباط ما با تئجه به قرائن این بود که ایشان قرار است به عنوان یک سیاستگذار وارد مجموعه شود) از ظرفیت های دیگر رسانه ها بهره بگیرم و الحمدالله نتیجه داد و لو به ارزش درست کردن پرونده ای چند صد صفحه ای توسط آنانی که کار مارا سیاسی دانستند و چند هفته نگذشته خودشان متن استعفای مضحک شان را پراکنده کردند .ولو به ارزش اینکه فیلم های پولانسکی و لینچ و ... را از رایانه بچه ها بیرون بکشند و به عنوان فیلم غیراخلاقی ضمیمه پرونده کنند.( که گویا این روش بیشرمانه را در برخورد با سید عماد و همکارانش نیز پیش کشیده اند)
... بگذریم جناب سرشار که برخی چیزها را حتی نمی توان نوشت یا نباید نوشت که در مخدوش کردن ذهن آنانی که دلخوش کرده اند به این نظام سهیم نباشیم و آبی به آسیاب دیگران نریزیم.
جناب سرشار اینها را نوشتم که شاید معنای استعفای ما روشن شود که نه ربطی به امین متولیان داشت نه یه مهدی توکلیان.
اگر صلاح دیدی آن قسمت تکمله را اصلاح کن.
با احترام و تشکر. مسعود احمدوند.

البته شما در آقازادگي فرهنگي تنها نيستيد
فريد حداد عادل هم هست

حضرت برادر اخوي
سلام عليكم
بابا به خدا تو توي دعوا نيستي من نميدونم چه علاقه اي داري خودتو بندازي تو اين معركه ها
پولش آقازاده ها ميخورن !فحشش را تو!
توصيه ميكنم به جاي اين كارها از اين عمله اكره سياسي كار فاصله بگيري . داستان نويس باشي بهتر از ....