« خبرگزاري ايبنا: جشنواره «جايزه گام اول» برگزار شد | صفحه اصلی | جلسه نقد مجموعه داستان «توت‌فرنگي‌هاي روي ديوار» در سراي اهل قلم »

صد حيف که آن رفت و صد شکر که اين آمد

۲ آبان ۱۳۸۶

دکتر علي لاريجاني و دکتر سعيد جليلياستعفاي آقاي لاريجاني از دبيري شوراي عالي امنيت ملي را يکي ـ دو ماه پيش شنيده بودم تا اينکه اين روزها ماجرا رنگ جديتري به خود گرفت و دکتر سعيد جليلي جاي ايشان را گرفت. قصدم نوشتن درباره اين رفت و آمد نيست. چرا که با توصيفاتي که از آقاي جليلي شنيده‌ام و اعتمادي که به رييس جمهور دارم، درباره اين ماجرا به اين مصرع اکتفا مي‌کنم که: صد حيف که آن رفت و صد شکر که اين آمد.
×××
سه سال پيش توفيق داشتم تا در روزنامه جوان، مطلبي را در رساي دکتر علي لاريجاني بنويسم و منتشر کنم. اين روزها بهانه خوبي دستم آمده تا شما را به خواندن آن نوشته، فرابخوانم:

یک استاد فلسفه دانشگاه تهران، مغضوب ترین چهره جناح منتقدان دولت در ایران است. اصلاح طلبان، بیش از همه منتقدان خود، از او واهمه دارند. حتی علی اکبر هاشمی رفسنجانی، پر نفوذترین سیاستمدار ایرانی، به اندازه او دشمن ندارد.
در تمام تجمعات اعتراض آمیز دانشجویی شعارهایی علیه او شنیده می شود. تمام حرکات سازمان تحت امر او زیر ذره بین اصلاح طلبان است. کوچکترین تحرک این سازمان، با تندترین و درشت ترین تیترهای روزنامه اصلاح طلب مواجه می شود. تیترهایی که علیه علی جنتی، دبیر شورای نگهبان قانون اساسی هم، منتشر نشده است. با این حال قدرت واقعی او از سید محمد خاتمی، رییس جمهور اصلاح طلب ایران، بیشتر است.
مخالفان او، وی را به سیلویو برلونسکی، نخست وزیر و غول رسانه ای ایتالیا، و پنجمین مرد ثروتمند این کشور شبیه می دانند. اما علی لاریجانی تفاوتهای بسیاری با برلونسکی دارد.
او دارای درجه دکترا در رشته فلسفه است. همانگونه که محتوای بیشتر سخنرانی های او مسائل فلسفی هر حوزه است. لاریجانی استاد فلسفه دانشگاه تهران بوده است. کمی پیش از آن، او شاگرد و داماد مهمترین ایدئولوگ جمهوری اسلامی ایران، آیت الله شهید مرتضی مطهری، بوده است. کسی که رهبر فعلی ایران، آیت الله سید علی خامنه ای، افکار او را مبنای جمهوری اسلامی ایران معرفی کرده است.
متن کامل

دنبالک

نشانی دنبالک برای این نوشته:
http://www.tardid.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/68

نظرات (۷)

سلام و عرض ارادت.

مويد باشيد

حسام مطهری:

اولا که دیگران گفته‌اند: مصرع را بد اشتباه نوشته‌ای محمدجان. اما بعد: یک تصحیح ناقابل که این‌همه مشقت و هزینه نداشت...!
قربانت

محمد مهدی:

اصل مطلب را که ما توفیق داشتیم داغ داغ بخوانیم. دیگر رسیده ایم به فروع مطالب :)

سلام. عزيزان! اختيارات نويسنده را دست کم گرفته‌ايد! يک پس و پيش کردن ناقابل مهمتر است يا اصل مطلب؟!

سلام برادر
تيتر قشنگي بود
يه تيتر قشنگ هم از خبرگزاري فرانسه در همين زمينه داشته باش " لاريجاني مردي براي تمام بحران هاي ايران کنار کشيد"
راستي من هم يک مطلب در همين موضوع نوشته ام
يه پيشنهاد ديگه هم اينکه برو تو وبلاگ نافذ خاطرات دوران دانشجويي يکي از هم دانشگاهيامون رو بخون

البته اون مصراع صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفته !

محمد مهدی:

استاد جسارتا فکر می کنم درستِ این مصرع به این شکل باشد که:صد شکر که اين آمد و صد حيف که آن رفت
با احترامِ مجدد

ارسال نظر

(اگر پیش از این نظری ارسال نکرده اید، موافقت مدیر پایگاه برای نمایش نظر شما لازم می باشد. تا آن زمان، نظر شما نمایش داده نمی شود. از صبر شما متشکریم.)

لیسانس کریتیو کامانز

نسخه RSD

نسخه RSS

نسخه XML